Van kust tot kust

Kustécologieën, postkoloniale erfenissen

 © Fiat Tower, National Automobile Museum (Turin)
© Fiat Tower, National Automobile Museum (Turin)
Het evenement vloeit voort uit een onderzoek dat door het Festival Post-Colonia is gestart naar de problematische erfenis van zomerkampen aan zee die onder het Italiaanse fascisme zijn gebouwd.
 
De geschiedenis van deze maritieme architectuur – en de ruïnes die ze hebben achtergelaten – wordt een lens waardoor we kunnen reflecteren op resonerende gebouwde en natuurlijke omgevingen, van de Middellandse Zee tot de Noordzee.
 
Op basis van zijn recente boeken Mussolini's Nature (2022) en Wastocene (2021) verweeft Marco Armiero de ‘natuurlijke’ geschiedenis van het Italiaanse fascisme met hedendaagse economieën van afval en giftige verhalen.
 
Curatoren Heidi Ballet, Martina Angelotti en Emanuele Guidi presenteren hun werk over kustmilieus en verkennen artistieke en curatoriële benaderingen – respectievelijk via de Beaufort Triennale en Post-Colonia – als locaties voor speculatie, onderzoek en vormen van gemeenschappelijkheid.
 
Post Colonia is een initiatief van LAMA, onder leiding van Martina Angelotti, Emanuele Guidi en Francesca Marzocchi.
Het project wordt ondersteund door het Architectuurfestival – 3e editie, gepromoot door het Directoraat-generaal voor Hedendaagse Creativiteit van het Ministerie van Cultuur.

 

Datum
dinsdag, 30 september, 2025
Openingsuren
19:00
Taal/Talen
EN

SCHRIJF JE HIER IN 

Martina Angelotti is een kunstcurator en schrijfster die onderzoek doet naar de raakvlakken tussen kunst en politiek. Ze bedenkt en produceert tentoonstellingen, performances en hedendaagse kunstprojecten, waaronder filmfestivals, workshops, conferenties en publicaties. Momenteel is ze curator van de afdeling Beeldende Kunst van de Fondazione Ratti (Como), waar ze een langetermijnprogramma ontwikkelt dat de relatie tussen artistieke en ecologische praktijken onderzoekt. Sinds 2007 is ze artistiek directeur en medeoprichter van ON (Bologna), een project dat zich richt op de dialoog tussen kunst en de publieke sfeer. Van 2014 tot 2020 was ze artistiek directeur van Careof (Milaan). Haar geschriften omvatten essays en kunstenaarsmonografieën, gepubliceerd door Mousse, NERO, Treccani en Postmedia Books. Recente publicaties zijn onder meer Visible. Art as Policies for Care (samen met Matteo Lucchetti en Judith Wielander, NERO Ed, 2024); Beyond Archive (Edizioni di Comunità, 2020); en de Italiaanse editie van The Inheritance (Meltemi, 2023), een graphic novel van antropologe en kunstenares Elizabeth Povinelli, die zij heeft geredigeerd en vertaald.

Marco Armiero is ICREA-onderzoeksprofessor aan het Instituut voor Wetenschapsgeschiedenis van de Autonome Universiteit van Barcelona en aan het Catalaanse Instituut voor Onderzoek en Gevorderde Studies. Tien jaar lang leidde hij het Environmental Humanities Lab aan het Koninklijk Technologisch Instituut in Stockholm. Zijn boek Wasteocene: Stories from the Global Dump, uitgegeven door Cambridge University Press, is vertaald in het Italiaans, Spaans, Frans en Servo-Kroatisch, en zal binnenkort ook beschikbaar zijn in het Chinees, Portugees en Indonesisch.

Heidi Ballet werkt als curator bij kunstencentrum DE SINGEL in Antwerpen en als professor aan de afdeling In Situ van de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen. Haar curatorpraktijk houdt zich vaak bezig met interdisciplinaire vraagstukken op het snijvlak van kunst, wetenschap en maatschappij. Ze heeft verschillende openbare kunstprojecten gecureerd, waaronder And So, Change Comes in Waves, een openluchtparcours in opdracht van de Universiteit van Leuven in 2025. Ze was ook artistiek directeur van de Beaufort Triënnale langs de Belgische kust in 2018 en 2021. Eerdere curatorprojecten zijn onder meer de Tallinn Photomonth Biennial 2019, het Lofoten International Art Festival (LIAF) 2017 en de Satellite-tentoonstellingsreeks 2016 in Jeu de Paume in Parijs en CAPC in Bordeaux. Van 2012 tot 2015 was ze onderzoekscurator bij Haus der Kulturen der Welt (HKW) in Berlijn, waar ze bijdroeg aan de projecten After Year Zero en Ape Culture.

Emanuele Guidi is schrijver, curator en onderzoeker. Guidi is momenteel promovendus in de praktijk van cureren aan de Universiteit van Reading (VK) en de ZHdK Zürich (CH). In 2024 was hij fellow bij het Archiv der Avantgarden in Dresden, waarvoor hij Henry Martin: An Active Ear (Spector Books, 2024) publiceerde. Hij is docent curatoriële studies en kunst en ecologie aan de NABA in Milaan. Tussen 2013 en 2022 was hij artistiek directeur van ar/ge kunst, Kunstverein in Bolzano, waar hij interdisciplinaire programma's ontwikkelde tussen beeldende kunst, architectuur en politieke ecologie, en tentoonstellingen cureerde van kunstenaars als Jumana Manna, Mohamed Bourouissa, Otobong Nkanga en Slavs and Tatars. Andere projecten en tentoonstellingen zijn onder meer: hostileenvironments.eu (2020-2021); Silver Rights, Elena Mazzi (Södertäljie Konsthal, Zweden en Bienalsur/Museo Udaondo, 2021); Shadow Writings, Lorenzo Sandoval (Centro Párraga, Murcia, 2020).