Building for Quantum

Europalia

Building for Quantum, video installation in the main exhibition at the Arsenale, Venice Architecture Biennale 2025<br> © José Hevia
Building for Quantum, video installation in the main exhibition at the Arsenale, Venice Architecture Biennale 2025
© José Hevia
Building for Quantum, samengesteld door Marina Otero in het kader van Europalia, onderzoekt de architectuur, verbeelding en geopolitieke implicaties van kwantumtechnologieën, data-infrastructuren en berekeningen op planetaire schaal. Het evenement bestaat uit twee delen: een filmvertoning en paneldiscussie, gevolgd door een lezing. Het programma wil een brug slaan tussen artistiek onderzoek, wetenschappelijk inzicht en speculatief ontwerpen, in lijn met Europalia's engagement voor cultureel onderzoek en transdisciplinaire dialoog. Het wil een bijdrage leveren aan de huidige culturele debatten over infrastructurele esthetiek, techno-politieke toekomsten en de ethiek van innovatie.
 

Mede organiseerd door:

In samenwerking met:

 

Datum
woensdag, 10 december, 2025
Openingsuren
17:00 - 20:30
Met de steun van
De Nationale Loterij Ministerie van buitelandse zaken van Belgie Spain’s Ministry of Housing and Urban Agenda

SCHRIJF JE HIER IN 

PROGRAMME

Namiddag Program: Screening & Panel

Building for Quantum – Screening & debat
17:00–19:00

Screening: 17:00–17:30

Building for Quantum presenteert een film van Manuel Correa, Marina Otero, Manu Sancho en Emil Olsen, die recent werd vertoond in de officiële selectie van de Architectuurbiënnale van Venetië 2025. De film volgt de bouw van het hoofdkantoor van Basque Quantum (BasQ) in Donostia, een initiatief dat wordt gedragen door Ikerbasque en geleid door het Departement Wetenschap, Universiteiten en Innovatie van de Baskische regering, in samenwerking met de drie provinciale raden. Het gebouw, dat een van ’s werelds krachtigste kwantumcomputers zal huisvesten, fungeert als een lens waardoor de film de verbeelding, politieke agenda’s en ambities rondom de komst van deze transformatieve technologie verkent. Nu kwantumcomputers de grenzen van kennis beginnen te hertekenen, onderzoekt Building for Quantum hoe architectuur wordt ingezet om een nieuw computationeel paradigma tot stand te brengen.

Kwantumcomputers beloven nieuwe inzichten in de wereld, de ruimte en, bij uitbreiding, in de architectuur zelf. Door gegevens in multidimensionale ruimten te verwerken, maken ze een beter begrip mogelijk van het gedrag van subatomaire deeltjes en activeren ze de kernprincipes van de kwantummechanica: superpositie, verstrengeling, decoherentie en interferentie. Building for Quantum beweegt zich in de spanningsvelden tussen de rauwe realiteit van het bouwproces, de chirurgische precisie van machinegestuurde technieken en de digitale simulaties die binnen de circuits ontstaan.

Panel Discussion: 17:30–19:00
De screening wordt gevolgd door een gesprek tussen regisseur Javier Aizpurua en speciale gasten Monica Bello (voormalig curator en hoofd van Arts bij CERN), kunstenaar en onderzoeker Abelardo Gil-Fournier, Manuel Correa (filmmaker en kunstenaar), Manu Sancho (architect en onderzoeker) en Marina Otero (architect en onderzoeker)

 

Lezing door Marina Otero Verzier:

Data Mourning

19:15–20:30

In haar keynote Data Mourning onderzoekt Marina Otero Verzier de verstrengelde politiek van data, herinnering en rouw door middel van de architectuur van digitale infrastructuur. Op basis van haar lopende onderzoek naar de transformatie van planetaire systemen in het tijdperk van AI en quantumcomputing, bekijkt ze de ecologische en emotionele tol van data-accumulatie – waarbij servers zoemen met de restanten van extractie, verlies en verwijdering.
Otero herinterpreteert rouw niet als een proces van afsluiting, maar als een voortdurende, materiële relatie met wat (en wie) blijft bestaan. Ze volgt hoe verdriet weerklinkt in opslaginfrastructuren, de politiek van computering en verschuivende ontwerpschalen – van de minerale fundamenten van digitale technologie tot haar kosmische ambities. In deze context komt rouw naar voren als een kritische praktijk: van verantwoordelijkheid, verzet en de herconfiguratie van onze gehechtheid aan de levenden en de doden.